Sam 'gewoon' naar school bij PCBO De Regenboog-Osseveld

  1. Home
  2. Nieuws
  3. Sam op PCBO De Regenboog Osseveld

Sam 'gewoon' naar school bij PCBO De Regenboog-Osseveld

In gesprek met Sam, doventolk Jorien, moeder Anne-Marie en meester Michael

Op onze PCBO De Regenboog-Osseveld gaat Sam naar school. Sam zit in groep 4 en hij is doof maar krijgt ‘gewoon’ les met hulp van drie gebarentolken. Een bijzondere situatie dus. En een prachtig voorbeeld van persoonlijk en passend onderwijs, een van de speerpunten van PCBO Apeldoorn. Vorige maand gingen we bij Sam op bezoek te gaan om te vragen hoe deze bijzondere samenwerking in z’n werk gaat. We gingen in gesprek met Sam, moeder Anne-Marie, doventolk Jorien en meester Michael.

We vroegen Sam hoe hij het vindt op school. Sam: “Leuk! Ik vind vooral spelling en woorden leuk. En lezen. Eigenlijk is alles leuk.” Op de vraag of er ook dingen zijn die hij niet leuk vindt is het antwoord heel resoluut: “Nee, alles is leuk!” En we hoorden van meester Michael dat je soms ook les geeft in gebarentaal aan de andere kinderen, klopt dat? Sam lacht: “Ja, en ze kunnen ook al heel veel woorden, ook vieze woorden.” Dan kijkt hij zijn moeder aan en vraagt: “Mag ik nu weer spelen?” Natuurlijk mag dat. We praten verder met Anne-Marie, Jorien en Michael.

Sam: “Ik vind vooral spelling en woorden leuk. En lezen. Eigenlijk is alles leuk.”

 

Wat is Sam voor een jongetje? En is hij altijd doof geweest?

Anne-Marie: “Sam is een open en enthousiast kind. Hij is heel leergierig en dat is meteen ook een groot voordeel op school. In de eerste week na zijn geboorte was er al een vermoeden dat hij niet goed kon horen. Na zes weken bleek dit inderdaad zo te zijn. Hij heeft nu twee cochleaire implantaten. Daarmee kan hij wel wat horen, maar hij functioneert als een slechthorend kind.” Michael: “Sam is een slimme jongen. In de klas is hij heel sociaal en betrokken bij wat er gebeurt. Een gezonde nieuwsgierigheid, hij wil altijd alles weten.”

Ging Sam eerst naar het speciaal onderwijs?

Anne-Marie: “Ja, toen Sam 1,5 jaar werd ging hij naar een peutergroep bij Pento in Zwolle. Vanaf drie jaar stroomde hij door naar een cluster 2 school van Kentalis waar hij bleef tot en met groep 2. Tijdens die periode kunnen kinderen oefenen op een reguliere school als ze daar aan toe zijn. Dit om te kijken of ze mee kunnen komen en natuurlijk voor de sociale integratie met kinderen in de buurt. Bij Sam ging dit heel goed en sinds groep 3 zit hij op De Regenboog.”

Tekst gaat verder na de foto

Sam en z'n moeder Anne-Marie

Hoe was de overgang? Wat hebben jullie moeten doen om dit voor elkaar te krijgen?

Anne-Marie: “Tijdens de oefenperiode ging Sam eerst een dag en later twee dagen naar De Regenboog. Het schakelen van de ene naar de andere school bleek nog het lastigst. Toen hij eenmaal in groep 3 zat ging dat prima. Hij heeft dat eerste jaar geen gebarentolk in de klas gehad. Sam gaf zelf op een gegeven moment aan dat hij de juf wel kon verstaan maar de kinderen niet. Daarom hebben we vlak voor de zomer lesgeven met een gebarentolk geprobeerd en dat was een succes. Als doof persoon heb je recht op een aantal tolk-uren via het UWV. Verder is het heel belangrijk dat de school en de leerkracht mee willen werken. Op De Regenboog was dit geen probleem.”

Hoe gaat het lesgeven in de praktijk?

Michael: “De gebarentolk staat op 1,5 meter naast mij zodat Sam in 1 blik beide personen kan zien. De gebarentolk gebaart alles wat er in de klas gezegd wordt. Dat is vooral fijn op het moment dat Sam mijn mond niet kan zien, bijvoorbeeld als ik richting het bord praat. >>

Sam en doventolk Jorien
Sam en meester Michael

>> Liplezen is heel belangrijk en dat kan niet altijd. Door de gebarentolk hoeven we er zelf niet steeds mee bezig te zijn.” Jorien: “Ik tolk voor Sam Nederlands met Gebaren (NmG). Dat betekent dat ik de Nederlandse zin volg en die ondersteun met gebaren en met een duidelijk mondbeeld. Bij een dictee-les gebaar ik het woord en niet de spelling. Anders zou het natuurlijk niet eerlijk zijn.”

Jorien: “Bij een dictee-les gebaar ik het woord en niet de spelling. Anders is het natuurlijk niet eerlijk.”

 

Hoe gaan de andere kinderen er mee om? Zijn ze niet afgeleid door de gebarentolk?

Michael: “Het was wel even wennen de eerste weken, maar kinderen zijn heel flexibel. We moesten wel uitleggen dat de gebarentolk er alleen voor Sam is. Nu is het normaal geworden. Het leuke was dat één van de andere kinderen er ook iets aan had, terwijl hij helemaal geen gebarentaal kende.” Jorien: “Kinderen laten mij ook wel eens een tekening zien en noemen me soms de juf van Sam. Dan leg ik uit dat ik geen juf ben en dat ze voor dingen over de les echt bij de meester of de juf moeten zijn.”

Anne-Marie: “Het belangrijkste is dat Sam ergens is waar hij zich prettig voelt. Het maakt niet uit waar dat is.”

 

Hoe gaat het nu op school? Welke dingen gaan goed?

Anne-Marie: “Het is een goede beslissing geweest om hem naar een reguliere school te laten gaan, hoewel dat voor ons als ouders geen doel op zich was. Het belangrijkste is dat Sam ergens is waar hij zich prettig voelt. Het maakt niet uit waar dat is.” Michael: “Met Sam gaat het goed. Er is eigenlijk geen verschil tussen hem en de andere kinderen. Het mooie is dat de kinderen echt rekening met hem houden in de samenwerking. Ook leren zij iets van hem. Er hangt een gebarenalfabet in de klas en Sam geeft soms ‘les’. De kinderen kunnen inmiddels al aardig wat gebaren.” Dan lachend: “Dat is niet altijd even handig. Soms gebruiken ze dat ook om bij een meerkeuzetoets de letters van de goede antwoorden te gebaren. Dat is natuurlijk niet de bedoeling.”

Michael: "De kinderen kunnen inmiddels al aardig wat gebaren. Soms gebruiken ze dat ook om bij een meerkeuzetoets de letters van de goede antwoorden te gebaren. Dat is natuurlijk niet de bedoeling, haha!"

 

Zijn er ook dingen die minder goed gaan?

Michael: “Eigenlijk heel weinig. Sam kan soms ongeduldig zijn als hij zelf niet verstaan wordt. En hij hoort zijn eigen stem niet waardoor hij soms heel hard praat terwijl hij denkt dat hij zachtjes praat. Maar dat is dan ook het enige. Sam kan heel goed meekomen en de gebarentolken zijn echt onmisbaar geworden. Door hen zijn er verder geen aanpassingen nodig.”

Hoe kijken jullie als ouders naar de toekomst?

Anne-Marie: “We hebben geleerd om niet te ver vooruit te kijken. Je bent dan al snel geneigd om beren op de weg te zien. Maar Sam heeft ons in al die jaren laten zien dat die beren onterecht zijn. Wij hebben daardoor alle vertrouwen in hem dat alles wel goed komt. Dat maakt dat we dat meer los kunnen laten en de toekomst met vertrouwen tegemoet zien.”

Lees meer

Er zijn meer bijzondere verhalen zoals die van Sam die gaan over passend en persoonlijk onderwijs. Bijvoorbeeld dit verhaal van Fleur van PCBO De Regenboog-Woudhuis die de stap maakte van speciaal onderwijs naar regulier onderwijs, de praktijkgroep van PCBO De Sjofar Pr. Beatrix die aansluit op kinderen die graag in beweging zijn of het Lokaal van de Toekomst van PCBO Koningin Wilhelminaschool waarbij het lokaal gevarieerd en digitaal leren beter mogelijk maakt.

Deze website plaatst cookies. Dit doen we om onze site gebruiksvriendelijker te maken, onder andere door analyse van het bezoekersgedrag. Maar je blijft anoniem. Met jouw toestemming plaatsen we ook "tracking cookies" via onze adverteerdes zoals Google en Facebook.  Lees hier onze volledige privacyverklaring. Als je verder surft accepteer je onze cookies.

JobAlert

Tijdens of na je studie bij ons werken? Of op zoek naar iets nieuws? Je kunt op de hoogte blijven van onze vacatures door hieronder je gegevens achter te laten. Als er een passende vacature is, laten we je dat weten. 

optioneel