"We lopen een marathon!"

  1. Home
  2. Werken bij PCBO
  3. Nieuws
  4. Werken in Coronatijd - Collega Elze vertelt

"We lopen een marathon!"

Werken in Coronatijd - onze collega Elze vertelt

Al vanaf maart werken we in ‘corona-tijd.’ Een nieuwe realiteit die soms al heel normaal voelt maar ook vaak nog helemaal niet. We vroegen onze collega’s naar hun werk in coronatijd. Wat hebben ze geleerd? Waaraan zijn ze al gewend? Wat went nooit? Wat zijn de uitdagingen op persoonlijk en professioneel vlak? Onze collega Elze Jongedijk, leerkracht in groep 1 en 2, aan het woord: “Wij zitten allemaal in het zelfde schuitje en we moeten het met elkaar doen.”

NB. Dit interview vond net plaats voordat bekend werd dat de scholen weer moesten sluiten. 

Corona is al even in ons land. Hoe ervaar je het werken in coronatijd?

“In het werken met de kinderen merk ik er niet veel van. Dat klinkt misschien raar, maar bij de kleuters blijft er natuurlijk veel hetzelfde. In het begin was dit wel anders. Ik werk parttime, maar de eerste dagen was er veel overleg nodig om het onderwijs op afstand te regelen. Deze hectiek is er niet meer en nu geef ik de normale lessen. Wel ben ik veel meer bezig met de maatregelen er omheen: ouders niet op het schoolplein, externen met een mondkapje op, afstand houden van collega’s, hoestende leerlingen moeten naar huis en ga zo maar door.”

Wat is het grootste verschil in werkzaamheden voor corona en nu tijdens corona? 

“Het grootste verschil bij de kleuters is dat je ouders veel minder spreekt. Normaal gesproken kwamen ouders ’s ochtends met de leerlingen de klas in. Dat is nu niet meer zo. Zelfs de oudergesprekken zijn een stuk formeler omdat dit via de telefoon gaat. Om ouders toch te betrekken bij school sturen wij nu veel vaker een Parro-bericht met bijvoorbeeld foto’s van waar we mee bezig zijn.”

"In korte tijd hebben collega’s en leerlingen ICT-vaardigheden ontwikkeld." 

Welke dingen/mensen/situaties hebben jou de afgelopen tijd positief verrast?

“Wij zitten allemaal in het zelfde schuitje en we moeten het met elkaar doen. Dat is de instelling die wij op school hebben. In korte tijd hebben collega’s en leerlingen ICT-vaardigheden ontwikkeld. En omdat allerlei activiteiten aangepast moeten worden, word je ook veel creatiever met oplossingen bedenken. Ook de flexibiliteit van de kinderen is enorm.”

Welke dingen/situaties zijn of worden voor jou steeds meer een uitdaging naar mate corona langer voortduurt?

“Normaal gesproken spreek ik mijn collega’s gedurende de dag regelmatig. Dat is nu allemaal anders. We lunchen in ons eigen lokaal en koffie of thee halen we snel en we blijven dus niet hangen. Ook na schooltijd vertrekken we zo snel mogelijk. Hierdoor zie ik op mijn werkdag soms niet eens al mijn collega’s. Je spreekt elkaar dus veel minder en je bent meer op jezelf aangewezen. Dat is jammer omdat je soms best behoefte hebt om ideeën of dingen waar je tegenaan loopt, te delen. En omdat je elkaar minder spreekt, krijg je veel meer e-mails. Hierdoor ben ik voor mijn gevoel steeds meer tijd kwijt aan de administratie en dat vind ik erg jammer.”

"Nu het steeds langer duurt, is het geen sprintafstand meer."

Welke dingen zie je bij je team gebeuren, positief en minder positief, in deze coronatijd?

“Aan de start van de coronatijd ben je vol energie en ga je aan de slag. Dit zonder enig idee hoelang deze periode gaat duren. Onze directrice zei toen al: wij gaan een marathon lopen. Nou, daar lijkt het ondertussen wel op. Iedereen begon in maart met het lopen van een sprintafstand. Wij schakelden snel over op digitaal lesgeven en bij de kleuters deelden we elke week lespakketten uit. Nu het steeds langer duurt, is het geen sprintafstand meer. Je bent met andere dingen bezig. Bijvoorbeeld met hoe wij ouders nog beter kunnen betrekken bij het schoolproces. De vraag is alleen waar de finish is. Niemand kan daar echt antwoord op geven. En dat voel je. Het onzekere en onwetende gaat knagen aan mensen. Wij hebben echt een gezellig team en zorgen daarom dat wij toch een gevoel van samen blijven houden. Bijvoorbeeld door grapjes in de wandelgangen, een kopje thee op het bureau van een ander zetten, een kleinigheidje met Sinterklaas of een appje om te vragen hoe het gaat.

Wij houden elkaar op de been in goede en slechte tijden. Zo was ik thuis toen mijn kind koorts had. Dan belt een collega om te vragen hoe het gaat en maakt er gelijk een lolletje van: succes daar met z’n zessen hè! Het vervelende gevoel dat je thuis hebt, plaats je dan in perspectief. Collega’s zetten op school een stapje extra, want ook zij weten dat jij door die extra maatregelen niet voor de lol thuis zit. Daarnaast weten zij ook dat zij deze stapjes terugkrijgen wanneer zij die nodig hebben.

Met sommige collega’s houd je extra rekening omdat zij een kwetsbare partner thuis hebben. Bij hen voel je meer de angst voor het virus. Door goed afstand te houden en bijvoorbeeld de keuken anders in te delen, zorgen wij ervoor dat zij les kunnen blijven geven aan de kinderen.”

Welke dingen zie je bij je leerlingen gebeuren, positief en minder positief, in deze coronatijd?

“Als kleuterjuf zie ik veel positieve dingen. De zelfredzaamheid bij de leerlingen spreek je nu veel meer aan. Jassen aan en uit doen, tassen zelf op de kapstok zetten. Dat deden veel ouders ’s ochtends voor de leerlingen. Bij de inloop hebben wij werkjes liggen. Ook hier hielpen de ouders vaak aan mee. Nu moeten de leerlingen dit allemaal zelf doen.

Daarnaast hebben leerlingen nieuwe regels snel door. Het handen wassen bij binnenkomst hoef ik eigenlijk niet meer te vragen. Dat gaat geheel vanzelf. En zijn de papieren handdoekjes op, dan komen ze dat ook gelijk melden.

"Als kleuterjuf zie ik veel positieve dingen. De zelfredzaamheid bij de leerlingen spreek je nu veel meer aan."

Door de periode thuisonderwijs merken wij wel dat er leerlingen zijn die thuis niet of nauwelijks geholpen kunnen worden door hun ouders. Bijvoorbeeld doordat zij een andere moedertaal spreken. In die periode hebben de leerlingen vaker een andere taal gesproken dan het Nederlands. Dat heeft wel zijn weerslag op waar zij nu staan.”

Welke ontwikkelingen, professioneel maar ook persoonlijk, heb je door de corona-situatie doorgemaakt of zijn in een stroomversnelling geraakt?

“Als moeder en als leerkracht zie ik beide kanten van het verhaal. Hierdoor zet je soms je andere bril op en kun je helpen op een net iets andere manier.

Toen er op een gegeven moment niet gesport mocht worden, bracht dat een enorme rust. Niet steeds op de klok hoeven kijken is soms erg lekker. Toen al het gesport weer begon, moest ik erg schakelen. De rust die ik had, verdween als sneeuw voor de zon.

Ik ben nu veel meer bezig met balans vinden in mijn gezin en daarnaast ook in mijn werk. Ik probeer de druk te verminderen door dingen in perspectief te plaatsen.

Daarnaast zie ik nu hoe leuk het is om als ouder berichten te krijgen over je kind van school. Daarom stuur ik vaker berichten via Parro.”

Wat heeft jou persoonlijk geraakt in deze periode, wat ook z’n weerslag had op jouw werk als professional?

“Toen de kinderen thuis zaten, maakte ik mij echt wel zorgen om bepaalde leerlingen. Je ziet ze niet en spreekt ze niet. Je weet niet of het thuis goed gaat. Daarnaast kunnen sommige ouders hun kinderen niet helpen met school, bijvoorbeeld door werk of een andere moedertaal. Wanneer wij ouders belden voelde je soms de onmacht en spanning door de telefoon heen. Het vroeg veel van ouders én van kinderen. Gelukkig mogen de leerlingen weer naar school en hebben wij beter zicht op hen.

Sinds de start van de coronacrisis hebben de leerlingen veel feesten en activiteiten gemist. Ik merk dat ze het al heel normaal gaan vinden dat deze activiteiten allemaal niet doorgaan. Maar je bent maar zo kort kind. Dat vind ik lastig om te zien. Daarom heb ik samen met een collega alles op alles gezet om het Sinterklaasfeest toch goed te vieren. Zodat dit feest niet ook zomaar voorbij gaat.”

"Help elkaar door deze tijd. Want wie weet hoelang deze marathon nog gaat duren. We moeten het toch echt met elkaar doen!”

Even vooruitkijkend: wat neem je zelf en wat hoop je dat ‘het onderwijs’ meeneemt uit deze tijd?

“De inloop zonder ouders werkt heel positief. De start van de dag loopt nu heel goed bij de kleuters. De leerlingen worden veel zelfstandiger. Dat zou ik er echt wel een paar dagen per week in willen houden.”

Nog iets anders dat je kwijt wilt?

“Ik heb het geluk dat ik gezegend ben met een mooi gezin, lieve familie en vrienden. Lang niet iedereen heeft dat. Help elkaar door deze tijd. Want wie weet hoelang deze marathon nog gaat duren. We moeten het toch echt met elkaar doen!”

Deze website plaatst cookies. Dit doen we om onze site gebruiksvriendelijker te maken, onder andere door analyse van het bezoekersgedrag. Maar je blijft anoniem. Met jouw toestemming plaatsen we ook "tracking cookies" via onze adverteerdes zoals Google en Facebook.  Lees hier onze volledige privacyverklaring. Als je verder surft accepteer je onze cookies.

JobAlert

Tijdens of na je studie bij ons werken? Of op zoek naar iets nieuws? Je kunt op de hoogte blijven van onze vacatures door hieronder je gegevens achter te laten. Als er een passende vacature is, laten we je dat weten. 

optioneel